Voor even weer kind

Het geen ongewoon gezicht meer in Rio de Janeiro: groepen Brazilianen gehuld in de nationale kleuren. De afgelopen twee weken gingen honderdduizenden mensen de straat op om te demonstreren. Meestal gekleurd in het geel, groen en blauw. Maar op deze woensdag is het anders, dat voel je aan alles. Deze dag draait weer om het voetbal.

Het is prachtig weer in Rio. Tussen de 25 en 30 graden. De zon schijnt en de hemel kleurt strak blauw. De stranden van Copacabana en Ipanema worden goed bezocht. Tientallen mensen zijn gekleed in het gele voetbalshirt van de nationale ploeg. Een enkeling draagt de vlag om de schouders. Brazilië speelt tegen Uruguay. De Brazilianen zijn voor even weer voetbalsupporters, in plaats van demonstranten.

Rolluiken omlaag
De wedstrijd start om vier uur ’s middags in Belo Horizonte. Ruim een uur vliegen van Rio. Rond een uur of drie beginnen meerdere mensen op het strand van Ipanema hun spullen al te pakken. Rolluiken van winkels gaan langzamerhand ook naar beneden.

Zelfs een bezoek aan de wereldberoemde Suikerbroodberg in Rio de Janeiro zit er woensdagmiddag niet in. ‘Dat kan vandaag tussen vier en zes uur niet’, vertelt een medewerker van het toeristisch bureau aan een drietal mensen. ‘Dan speelt Brazilië tegen Uruguay.’

Nationale ramp
Brazilië tegen Uruguay. Het is een pikant affiche. Tijdens het vooralsnog enige WK voetbal dat in Brazilië georganiseerd werd (1950), stonden beide landen ook tegenover elkaar. In de finale nota bene. Op het gras van het Maracanã-stadion in Rio de Janeiro.

Het is een wedstrijd waar de gemiddelde Braziliaan niet graag over spreekt. Een wedstrijd die nog altijd gezien wordt als nationale ramp. Uruguay won van Brazilië. Uruguay werd wereldkampioen, uitgerekend in Maracanã.

Trauma
Maar aan dat trauma moet een einde komen. In de zomer moet Brazilië het land een nieuwe wedstrijd geven om over te spreken. Een waar met trots over gepraat gaat worden. De WK finale van 2014, op het gras van Maracanã in Rio. De wedstrijd waarin Brazilië wél de wereldtitel pakt.

Maar komende zomer is nog ver weg.

Generale repetitie
Eerst de halve finale van de Confederations Cup 2013. Een goed begin. Wederom Brazilië tegen Uruguay. Zie het als een generale repetitie. Niet in Rio, maar in Belo Horizonte. Voor deze wedstrijd en dit affiche is het stadion in Belo Horizonte goed genoeg. Twee straten achter de Copacabana volgen we de wedstrijd in een barretje.

De sfeer is uitstekend. De Brazilianen zijn overtuigd van hun gelijk: hun team gaat dit varkentje wel even wassen. Maar dan… ‘Penalty?’, roept een man verbijsterd. ‘Geeft hij een penalty?’ Even knikken was voldoende. De man gaat met zijn handen in het haar staan.

‘Julio Cesar! Julio Cesar!’, klinkt het ondertussen in koor. De doelman van de nationale ploeg wordt hartstochtelijk toegeschreeuwd. En de hulp van God is ingeroepen.

Een vreugde-explosie volgt. Julio Cesar stopt de strafschop van Uruguay! Een heldendaad. Op de hoek klinkt meteen vuurwerk. De mensen in de bar springen op en schreeuwen het uit. Ze kijken niet op van de knallen even verderop. Het is feest. Het feest wordt alleen maar groter wanneer Fred de Brazilianen ook nog op voorsprong schiet.

Maar na de rust staat het snel 1-1. Wie scoort er voor Uruguay? Niemand weet het. Niemand spreekt de naam van Edinson Cavani hardop uit.

Paulinhoooooo!
De wedstrijd zelf verliest langzamerhand de aandacht van meerdere bezoekers. Het spel is niet om over naar huis te schrijven en dus wenden de mensen zich tot elkaar. Tot vlak voor het einde van het duel. ‘Paulinhoooooo!’, schreeuwt een oude man zonder tanden ons toe. ‘Paulinhooooo! Corinthians! Brazil! Twee – één!’

De vreugde is groot. Het is voor even weer feest. Zonder rellen. De mensen die demonstreren voor een beter Brazilië zijn voor even weer supporter. Ze zijn voor even weer kind.

Ik  krijg er kippenvel van. Maar het echte werk moet volgend jaar gebeuren. En dan kan het niemand schelen hoelang de Suikerbroodberg dicht gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *