‘Een advies: pas op voor de Paraguayan Girls’

We hebben twee straten verderop een uitstekende eettent gevonden, en als iets goed bevalt ga je natuurlijk nog een keer. Typisch Hollands, al zeg ik het zelf. Spijt heb ik er geen moment van gehad, want zowel mijn vis als de spaghetti een dag later beviel uitstekend.

Maar naast het eten, hebben we er een bijkomend voordeel. Om de haverklap lopen er prachtige vrouwen voorbij. Maar waar komen ze toch vandaan?

Het was een bijzonder gezicht. Na de tweede avond besloten we dan ook eens een kijkje te gaan nemen. Waar ligt die pot met goud? Nou, best dichtbij bleek. Nog geen twintig meter verderop, op de hoek van de straat, vinden we een bar. Aan de Copacabana.

Vrouwen in overvloed, veelal schaars gekleed. En dan het besef. ‘Verrek, we staan tussen de prostituees.’ Een hilarisch moment natuurlijk.

Maar goed, je bent journalist of je bent het niet. Vier biertjes voor ons vieren, even observeren. Komt de ober er aan met een bonnetje: 40 reais. Dat is 3,5 euro per biertje! Dat biertje moet dan ook wel verdomde goed smaken.

Ondertussen dartelen de vrouwen in het rond, op zoek naar een vermogende vent. Viel dat bij ons even tegen. De communicatie bleek ook lastig. Engels is niet hun sterkste taal.

‘How old are you?’
– ‘It’s 300 reais.’
‘No, we want to know how old you are? Twenty, thirty, fourthy?’
– ‘Oh, wait.’

En weg was ze. Komen we vanuit een correct journalistiek verantwoord gesprek bijna in een orgie terecht, want zij dacht blijkbaar dat we twintig, dertig, veertig vrouwen wilden. ‘Zolang ze maar betalen’, moet ze gedacht hebben.

Gelukkig is daar uit het niets een helpende hand. Een zakenman van een jaar of vijftig komt er bij staan. Hij zit in de grondstoffenbusiness, vertelt hij. Hij vertelt open en eerlijk zelf voor een meid te komen, maar hij is bereid om eerst even te tolken.

Kost zo’n meid dus 200 reais in plaats van 300. Niet dat er daadwerkelijk interesse was, maar toch. Werd je bijna afgezet. De blik waarmee ze onze vriend vervolgens aankeek, dat heb ik nog nooit gezien. Hij deinsde een beetje achteruit. Verklaarde heel vluchtig in het Engels dat ze niet zo blij was met zijn opmerking. Ze had natuurlijk liever 100 reais meer verdiend.

De meid was intussen gevlogen. Ze wilde een ‘ja’ of een ‘nee’ horen, en snel een beetje. Voor 200 reais was het ook goed, maar na de ‘nee’ was ze ook in no-time verdwenen. De zakenman ging zelf ook op jacht. Wij moesten nog even bekomen. Tot de zakenman ineens weer voor onze neus stond. ‘Nog één advies, pas op voor de Paraguayan Girls.’

Paraguayan Girls? Wie kan het nou schelen uit welk land een vrouw komt? Nou, degene die voor het sextoerisme naar Rio de Janeiro komt wel. Een Paraguayan Girl bleek iets heel anders te zijn

‘Ze zien er uit als een vrouw’, bouwt hij het verhaal op. ‘Maar de kans is groot dat ze nog een piemel hebben. Kijk, als je er van houdt: ga je gang. Daar waar ik vandaan kom houden we er niet zo van. Ik waarschuw alleen maar.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *